Απόβαση στη Νότιο Γαλλία

Από την ημέρα που οι σύμμαχοι αποβιβάσθηκαν στο 'Αντζιο, τον Ιανουάριο, μέχρι τις 15 Αυγούστου που έγινε η απόβαση στην Νότιο Γαλλία, συνταρακτικά γεγονότα σημειώθηκαν στα τρία κύρια μέτωπα του πολέμου στην Ευρώπη.

Οι Ρώσοι εξαπέλυσαν γενική επίθεση σ' όλο το μέτωπο και ο δρόμος προς το Βερολίνο εξ' Ανατολών μίκρυνε κατά το ήμισυ.

Στην Νορμανδία στις 4 Ιουνίου, 4.000 πλοία, αποβιβάζουν 3.500.000 άνδρες και 20 εκατομμύρια τόνους πολεμικού υλικού. Η κολοσσιαία αυτή δύναμις κτυπά ήδη την πόρτα των Γερμανικών συνόρων.

Το Ιταλικό μέτωπο υποχωρεί, αλλά σταθεροποιείται και πάλι, 150 χιλιόμετρα βορείως της Ρώμης, η οποία καταλαμβάνεται από τους συμμάχους στις 8 Ιουνίου. Ο πόλεμος όμως στην Ιταλία συνεχίζεται με σφοδρότητα και σωριάζει κι άλλα ερείπια.

Η Ελλάδα κατέχεται σταθερά από τους Γερμανούς και ζει τον τελευταίο χρόνο της μεγάλης της αυτής τραγωδίας.

Η Μεσόγειος έχει αναπνεύσει. Τα εναπομείναντα Γερμανο-Ιταλικά υποβρύχια δεν τολμούν να κάνουν την εμφάνισή τους. Καταδιώκονται αμείλικτα, από τον αυξανόμενο αριθμό των συμμαχικών πλοίων, ενώ οι ελάχιστες δυνάμεις επιφανείας δρουν μόνον κοντά στις ακτές και ενδιαφέρονται περισσότερο για την αυτοπροστασία τους.

Ο αεροπορικός κίνδυνος είναι πάντοτε σοβαρός, οι δε κατευθυνόμενες βόμβες που έκαναν την εμφάνισή τους την άνοιξη, τον κατέστησαν σοβαρότερο.

Οι σύμμαχοι, όμως, βιάζονται να τελειώσουν αυτόν τον αισχρό πόλεμο μέχρι το τέλος του 1944. Θέλουν να τελειώνουν το ταχύτερο με την Μεσόγειο, για να συγκεντρώσουν όλη τους την προσπάθεια στο βόρειο μέτωπο και να πνίξουν το Βερολίνο εξ ανατολών και δυσμών ταυτοχρόνως. Ελπίζουν ότι όταν η Ιταλία και Γαλλία καταληφθούν, οι Γερμανοί θ' αποχωρήσουν μόνοι τους από τα Βαλκάνια και την Ελλάδα, για να ανασυντάξουν την τελευταία τους άμυνα στο έδαφός τους.

Για τον λόγο αυτό αποφασίζουν και την αποβατική επιχείρηση στην Νότιο Γαλλία. Η επιχείρηση αυτή, φημολογείται από την άνοιξη του 1944, αλλ' ως επιχείρησις αντιπερισπασμού. Πολλές φορές τον Μάϊο και τον Ιούνιο αναμέναμε κάτι τέτοιο. Τελικώς, όμως έλαβε την μορφή μιας κολοσσιαίας επιχειρήσεως. Οι επιτιθέμενοι σύμμαχοι είχαν υπερεκτιμήσει την γερμανική αντίσταση στην Νότιο Γαλλία ή οι συνθήκες του πολέμου από την σχεδίαση της επιχειρήσεως μέχρι την εκτέλεση μετεβλήθησαν. Οι Γερμανοί απέσυραν εν τω μεταξύ τις δυνάμεις τους από την Νότιο Γαλλία και εστήριξαν την άμυνά τους στο επάκτιο πυροβολικό που τελικώς συνετρίβει από τον όγκο πυρός των επιτεθέντων συμμάχων.

Συνολικά περί τα 800 αποβατικά πλοία, 100 πολεμικά και 1.000.000 άνδρες έλαβαν μέρος στην επιχείρηση αυτή.

Μέσα σ' αυτά συμπεριλαμβάνονται τέσσερα Ελληνικά αντιτορπιλικά εξ' ων ήτο το ΚΡΗΤΗ.

Με την βεβαιότητα ότι κάτι μαγειρεύεται στη Νότιο Γαλλία φθάσαμε στην Νεάπολη στις 2 Αυγούστου, συνοδεύοντας νηοπομπή, από 15 μεταγωγικά γεμάτα στρατό. Η Νεάπολις δεν ήταν πια στην πρώτη γραμμή του μετώπου. Είχε γίνει μετόπισθεν και η παραμονή στο λιμάνι της δεν ήταν τόσον επικίνδυνη.

Αυτή τη φορά μπορέσαμε και βγήκαμε έξω. Τα ερείπια είχαν σταματήσει πια να σωρεύονται. Αλλά μια ανείπωτη αθλιότης και απέραντη εξαχρείωση μας έκανε πολύ προσεκτικούς στην κυκλοφορία μας.

Η πορνεία, η μαύρη αγορά, όλες οι μορφές κλοπής δεν ήταν δυνατό να κορέσουν την ιταλική πείνα. Οι Ιταλοί συμπεριεφέροντο πολύ καλά μαζί μας, έριχναν όλα τα βάρη στον καταραμένο Μουσολίνι που ακόμη πολεμούσε με τους Γερμανούς στο Μιλάνο, και ένα αίσθημα κατωτερότητος, τύψεων και απογνώσεως, συνέθεταν τον όλο ψυχισμό τους.

Μείναμε στην Νεάπολη μέχρι τις 10 Αυγούστου. Οι σοκολάτες, που εν αφθονία μας εφοδίαζαν οι Αμερικανοί, ήσαν το καλύτερο νόμισμα στην περιοχή. Εάν μάλιστα πρόσθετες και καμιά κονσέρβα, στις σοκολάτες αυτές, όλες οι πόρτες άνοιγαν διάπλατα.

Υπ' αυτές τις συνθήκες ο πόλεμος δεν υπήρχε κανένας λόγος να τελειώσει. Δυστυχώς όμως ο καθαρισμός των λεβήτων και οι διάφορες επιθεωρήσεις μηχανών θα τέλειωναν στις 9 του μηνός. καμιά αναβολή δεν χωρούσε.

Την παραμονή του πέρατος των επιθεωρήσεων των μηχανών, κάποιο σημαντικό γεγονός συνέβη στο πλοίο. Χωρίς καν να γνωρίζουμε τίποτε, το μεσημέρι της 8ης Απριλίου, μπαίνει στο καρρέ των αξιωματικών, ζωηρός, σταθερός και γελαστός, με μια βαλίτσα στο χέρι, ένας χονδρός, φαλακρός και νεαρός σχετικώς στην ηλικία, πλωτάρχης.

Τα χάσαμε με την άφιξή του. Κάποιος μόλις τον είδε φώναξε: Ο κύριος Θεοφανίδης.

Μάλιστα, Θεοφανίδης, είπε. Ο νέος Κυβερνήτης του ΚΡΗΤΗ.

Η παράδοσις - παραλαβή καθηκόντων Κυβερνήτου έγινε το ίδιο απόγευμα. Ο αντιπλοίαρχος Μανωλάτος παρέδωσε την Κυβέρνηση του πλοίου στον πλωτάρχη Ι. Θεοφανίδη. Ο νέος Κυβερνήτης παρέλαβε και ένα όγκο άκρως απορρήτων φακέλων που είχαν έλθει στο πλοίο από το πρωί. Δεν πρόλαβε να τους ανοίξει ακόμη ο παραδίδων και όπως ήσαν τους παρέδωσε στον νέο Κυβερνήτη.

Στην Σχολή Πολέμου των Ηνωμένων Πολιτειών, κάποιος ρώτησε τον ναύαρχο Μπέρκ, αν μπορούσε να ξεκαθαρίσει ποιος ακριβώς είναι ο ρόλος του Κυβερνήτου ενός πλοίου.

Ο Ναύαρχος Μπέρκ απήντησε:

Ο Κυβερνήτης είναι αυτός που αποφασίζει για την πορεία του πλοίου. Είναι αυτός που φροντίζει για την καλή απόδοση του πλοίου. Είναι αυτός που διοικεί το πλήρωμα του πλοίου. Είναι αυτό τούτο το πλοίο.

Γι αυτό κι εγώ σταμάτησα για λίγο την περιγραφή των γεγονότων στην αλλαγή του Κυβερνήτου. Διότι το ΚΡΗΤΗ με τον νέο του Κυβερνήτη άλλαξε κι αυτό μορφή. Έγινε πιο ζωηρό, πιο καθαρό, πιο αποδοτικό. Ο νέος Κυβερνήτης ήταν πληθωρικός σε όλα του. Στην μόρφωση, στην αντοχή, στο θάρρος, στην ενεργητικότητα, στην αυστηρότητα, στην καλωσύνη, αλλά και στο ποτό και στο φαγητό. Έδινε μεγάλη σημασία στην ευεξία του πληρώματος και κυνηγούσε συστηματικά τους αξύριστους και βρώμικους. Επετύγχανε έτσι, να έχει καθαρό το καράβι. Απεχθάνετο τους ρυθμούς ανατολικού τύπου (Αμανέδες) και απηγόρευε κάθε μουσική οθωμανικής προελεύσεως όπως την αποκαλούσε.

Ίσως να επεδίωκε να δώσει πιο πολύ ζωντάνια στο πλήρωμα με τους δυτικής προελεύσεως ρυθμούς.

Ήταν πτυχιούχος και αριστούχος πυροβολητής και καθηγητής της πυροβολικής στη Σχολή Δοκίμων. Απεχθάνετο λοιπόν τους άλλους πυροβολητές και φυσικώ τω λόγω κι εμένα, για τον λόγο και μόνο ότι ήμουν ο διευθυντής του πυροβολικού του ΚΡΗΤΗ. Δεν μπορούσε να παραδεχθεί ότι το σύστημα διευθύνσεως βολής του πλοίου, ήταν κάτι νέο γι' αυτόν, που εγώ το ήξερα, ενώ αυτός δεν το ήξερε. Και ηρνείτο να το μάθει για λόγους εγωισμού, πράγμα που θα ήταν πολύ εύκολο γι' αυτόν.

Επέμενε με πείσμα στις απόψεις του, αλλά δυστυχώς για μένα, επέμενα κι εγώ στις δικές μου. Έκανα ό,τι ήθελε, αλλά δεν δίσταζα να του υποδεικνύω ότι έκανε λάθος σε ό,τι λανθασμένο μου έλεγε.

Ήταν εξαιρετικά φιλόμουσος. Έπαιζε βιολοντσέλο τέλεια, αλλά ρυθμούς του 1500 έως 1800. Κλασσική μουσική μόνον. Μάλιστα, έφθανε μέχρι του σημείου να καλεί στο δωμάτιό του ανά δύο ή τρεις πότε αξιωματικούς, πότε υπαξιωματικούς, πότε και ναύτες για να μας ψυχαγωγεί, όπως νόμιζε, με το δοξάρι του, που μελοποιούσε τις συνθέσεις του Σούμπερτ και του Μπετόβεν.

Εγώ εκλήθην μία φορά που ήταν και η τελευταία. Κουρασμένος από βάρδια 8-12 με ειδοποίησαν ότι ο Κυβερνήτης με αναμένει μόλις σκατζάρω για μουσική συναναστροφή, 12 έως 1 μετά τα μεσάνυχτα. Ο άλλος προσκεκλημένος ήταν ο 1ος Μηχανικός υποπλοίαρχος Τζιμέας, που η κλασσική μουσική, τουλάχιστον τότε, του προξενούσε αλλεργία.

Με ύφος πρόσχαρο και φαινομενικά βαθύτατα συγκινημένοι για την τιμή που μας έκανε, καθίσαμε σαν μαθητούδια στον καναπέ, που γινότανε και το κρεβάτι του. Κι άρχισε η συναυλία του βιολοντσέλου. Είχε θάλασσα και το καράβι χόρευε λίγο στους ρυθμούς του Μπετόβεν. Προς στιγμήν, στην μεγάλη απόγνωση που με είχε καταλάβει, έστρεψα να δω τον συνακροατή μου. Με κόπο κρατούσε κι αυτός τα γέλια, με την διασταύρωση δε των βλεμμάτων μας, εξερράγημεν σε ένα νευρικό, ατέλειωτο και ακράτητο γέλιο.

'Αργησε να μας αντιληφθεί ο Κυβερνήτης. Απορροφημένος στις μελωδίες του βιολοντσέλου του και στις δυσκολίες που πρέπει να είχε η εκτέλεσις αυτής της σονάτας του Μπετόβεν, δεν πρόσεξε ότι εμείς κλαίγαμε πλέον από το νευρικό γέλιο. Όταν το αντελήφθη έγινε σεισμός. Μας περιέλουσε με κάθε είδους ύβρεις, εξ ων η ελαφροτέρα ήταν ότι είμεθα αμόρφωτοι, και μας πέταξε έξω από το δωμάτιό του. Φυσικό λοιπόν ήταν τόσο εγώ όσο και ο 1ος Μηχανικός να μην ξανακληθούμε σε μουσική συναναστροφή.

Μέσα σ' αυτό λοιπόν το κλίμα επέπρωτο να ζήσει το καράβι άλλον έναν χρόνο περίπου, μέχρις ότου τέλειωσε ο πόλεμος.

Και μέσα σ' αυτό το νέο κλίμα, μετά από προσεκτική μελέτη όλων των διαταγών και οδηγιών για την απόβαση, αποπλεύσαμε για την Νότιο Γαλλία.

Η επικοινωνία με την ξηρά διεκόπει, από την ώρα που ανοίξαμε τους απορρήτους φακέλους της αποβάσεως. Δηλαδή από τις 10 Αυγούστου. Μεθορμήσαμε και αγκυροβολήσαμε στον κόλπο της Νεαπόλεως πανέτοιμοι.

Αυτή τη φορά όμως, δεν ξεκίνησαν για την απόβαση όλα τα πλοία από την Νεάπολη, όπως έγινε με τον 'Αντζιο. Ούτε και ήταν δυνατό. Τα 900 περίπου πλοία που έλαβαν μέρος, είχαν με μεγάλη προσοχή κατανεμηθεί στη Νεάπολη - Μάλτα Οράν - Αλγέρι και Κορσική. Στην Κορσική είχε συγκεντρωθεί η κυρίως αποβατική δύναμις.


Η ομοχειρία του πρωραίου διδύμου πύργου των τεσσάρων ιντσών, έτοιμη για βολή και ...εν ευθυμία
Με τις άριστες καιρικές συνθήκες του Αυγούστου αποπλεύσαμε μαζί με άλλα δύο αγγλικά αντιτορπιλικά στις 12 Αυγούστου για το Αιάκειο της Κορσικής. Η Κορσική είχε επιλεγεί για την συγκέντρωση της αποβατικής δυνάμεως λόγω της μικράς της σχετικώς αποστάσεως από την ακτή της αποβάσεως.

Όλα εξελίσσονται ομαλά. Φθάσαμε στο Αιάκειο και μετά ολιγόωρη παραμονή σ' αυτό, αποπλεύσαμε για την Νότιο Γαλλία μετά το μεσημέρι της 14ης Αυγούστου.

Μαζί με άλλα δέκα αντιτορπιλικά, συνοδεύαμε 108 αποβατικά πλοία γεμάτα από Αμερικανούς στρατιώτες.

Δύο μόλις ώρες μετά τον απόπλου μας, ο Διοικητής της νηοπομπής μας ειδοποιεί ότι κάποιος Αμερικανός στρατιώτης, έπαθε περιτονίτιδα, λόγω σκωληκοειδίτιδος. Έπρεπε να μεταφερθεί με το ΚΡΗΤΗ, πάση δυνάμει στο Αιάκειο, για εγχείριση μέχρι δε τις 8 το βράδυ το αργότερο, να έχουμε λάβει εκ νέου την θέση μας στο προπέτασμα.

Πλησιάσαμε το αποβατικό. Η γαλήνη που επικρατούσε μας επέτρεψε να πέσουμε δίπλα για να παραλάβουμε τον ασθενή στρατιώτη. Το αποβατικό ήταν γεμάτο από στρατιώτες. Όλοι μας κοιτούσαν περίεργα και αφηρημένα. Κανείς δεν μιλούσε. Πολλοί διάβαζαν. 'Αλλοι διερωτώντο τι είμεθα. Όλοι όμως ζούσαν με την αβεβαιότητα και την αγωνία ζωγραφισμένη στο πρόσωπό τους. Ποιος ξέρει τι μπορεί να συμβεί όταν βγούνε έξω σε μια αφιλόξενη ακτή!

Και τότε για πρώτη φορά αισθάνθηκα ότι το βάρος που είχαν αναλάβει αυτοί, στην απόβαση που πηγαίναμε, ήταν δυσανάλογο με το δικό μας. Πώς μπορούσαμε να βοηθήσουμε; Το μόνο που μπορούσαμε να κάνουμε, ήταν να τους βγάλουμε σώους στην ξηρά. Από κει κι ύστερα ο Θεός μαζί τους....

Θαύμασα τα γερά αμερικανικά νιάτα και η ιδέα πως απ' αυτά τα λεβεντόπαιδα μπορούσε να μην ζει σε λίγες ώρες κανένα, με κατέθλιψε.

Αποβιβάσαμε σε μια ώρα τον ασθενή Αμερικανό στρατιώτη στο Αιάκειο, με υψηλό πυρετό, αλλά ζωντανό. Τον παρέλαβε ένα νοσοκομειακό, κι εμείς γυρίσαμε στις 8 το βράδυ πάλι στη συνοδεία της νηοπομπής. Πορεία λίγο δυτικά του Σαίν Τροπέζ.

Η νύχτα έπεσε και πάλι βαριά και ατέλειωτη μπροστά μας. Όλος αυτός ο Στόλος των 900 πλοίων έχει αρχίσει να συγκλίνει προς την ακτή Καβαλαίρ μέχρι Σαίν Τροπέζ, ενώ γύρω στα μεσάνυχτα διακρίνουμε κοντά μας 5 αεροπλανοφόρα, 3 - 4 καταδρομικά και καμιά δεκαριά αντιτορπιλικά, να πλέουν ολοταχώς προς την ακτή. Είχαν αποπλεύσει από την Μάλτα και αποτελούσαν την δύναμη κρούσεως. Γνωρίζαμε ότι στις 1.30 μετά τα μεσάνυχτα θα εξεδηλούτο η πρώτη απόβαση στα νησιά Λεβάν και Γκρός, που έπρεπε να εξουδετερωθούν γιατί τα ισχυρά επάκτια πυροβολεία τους θα παρημπόδιζαν την είσοδο των αποβατικών στον κόλπο του Σαίν Τροπέζ.

Τεράστιες λάμψεις και υπόκωφες εκρήξεις στις 1.30 από το μέρος των νησιών σήμαναν την αιφνιδιαστική επίθεση των Αμερικανών κομάντος στα δύο αυτά νησιά. Γύρω στις 2 μετά τα μεσάνυχτα όλα ησύχασαν. Βαριά και πάλι έπεσε η νύχτα. Κρατώντας την αναπνοή μας, περιμέναμε το αποτέλεσμα αυτής της προκαταρκτικής επιχειρήσεως από την οποία ίσως εξαρτάτο και η εφαρμογή εναλλακτικού σχεδίου. Η ιδέα αυτή μας τρόμαζε. Ένας τόσο μεγάλος αριθμός πλοίων δεν ήταν τόσο εύκολο να αλλάξει σχέδιο την τελευταία στιγμή. 'Αλλωστε γνωρίζαμε καλά, ότι στην μεγάλη απόβαση της Νορμανδίας, όταν ανέκυψε λόγω σφοδράς θαλασσοταραχής και καταιγίδων, θέμα αναβολής της αποβάσεως ο ΑΙνζενχάουερ ετέθη προ μεγάλου διλήμματος. Να συνεχίσει την επιχείρηση ή να την αναβάλει για λίγες μέρες; Όταν διέταξε να προχωρήσει η επιχείρηση κανονικά, όπως είχε προγραμματισθεί, όλοι βαρύθυμοι του υπενθύμισαν ότι θα αντιμετωπίσουν σοβαρές απώλειες. Οι απώλειες από τυχόν αναβολή θα είναι πολύ μεγαλύτερες απάντησε.

Και είχε δίκιο. Σκέπτεσθε αυτούς τους στρατιώτες στα αποβατικά, που θα γύριζαν πίσω, με τί ηθικό θα ξανάφευγαν; Σκέπτεσθε το κονφούζιο και την συμφόρηση στην θαλάσσια αυτή περιοχή από τα πλοία που θα είχαν ή δεν θα είχαν εννοήσει την αναβολή; Σκέπτεσθε ότι πολλά αεροπλάνα είχαν ξεκινήσει για τους στόχους των; Αυτά και πολλά άλλα, καθιστούν ιστορική την απόφαση αναβολής ή όχι μιας επιχειρήσεως τόσο μεγάλης εκτάσεως, όπως στην Νορμανδία, ή στην Νότιο Γαλλία.

Ευτυχώς το πρώτο χαρμόσυνο μήνυμα ελήφθη γύρω στις 3 μετά τα μεσάνυχτα. Τα επάκτια πυροβολεία των νήσων που απειλούσαν την είσοδο στην περιοχή αποβάσεως εξουδετερώθησαν, από τους Αμερικανούς κομάντος και αλεξιπτωτιστές.


Λευκό καπνόφραγμα από την πρυμναία συσκευή για την κάλυψη της νηοπομπής και την αντιαεροπορική προστασία της
Όλα πια το πήραμε απόφαση. Κι ό,τι ήταν να γίνει ας γίνει. 'Αλλωστε η συντριπτική υπεροχή μας στη θάλασσα και τον αέρα, μαζί με την απουσία μέχρι στιγμής κάθε εχθρικής ενεργείας και η αυγουστιάτικη μπονάτσα, μας έδιναν την εντύπωση, που έγινε και η πραγματικότης, ότι όλα θα πάνε καλά. Πορεία λοιπόν προς την ακτή αποβάσεως της Ν. Γαλλίας.

Τα στρατεύματα που συνοδεύαμε επρόκειτο να αποβιβασθούν στην ξηρά στις 9 το πρωί. Συνεπώς δεν ετίθετο πλέον σοβαρώς θέμα αιφνιδιασμού. Η επιτυχία της αποβάσεως δεν εξηρτάτο από τον αιφνιδιασμό, αλλά από τον όγκο πυρός των αντιπάλων και την εξουδετέρωση των εχθρικών πυροβόλων προ της αποβάσεως.

Στις 6 το πρωί απέχουμε μόλις 15 μίλια από την ακτή. Αρκετά μακριά μας, ανεπτυγμένα, ελίσσονται τα αεροπλανοφόρα που ήδη έχουν εξαπολύσει τα σμήνη τους, ενώ η ακτή σείεται από τον απηνή βομβαρδισμό όλων των μεγάλων πλοίων. Δεν διακρίνει πλέον κανείς τίποτα. Σύννεφα μαύρων καπνών και σκόνης, έχουν καλύψει την ακτή και κάθε αντίδρασις εκ μέρους των Γερμανών κατεπνίγει από τον φοβερό αυτό βομβαρδισμό. Κατά συνεχή κύματα αρχίσει η προσπέλαση των αποβατικών. Μας αποχωρίζονται και τα δικά μας για να αποβιβάσουν τον στρατό τους και να ξαναεπιστρέψουν για να τα οδηγήσουμε εκ νέου στην βάση τους. Την ακτή έχουν πλησιάσει σχεδόν στα τρία μίλια έξι καταδρομικά και την σφυροκοπούν με το πυροβολισμό τους. Σε ένα απ' αυτά ήταν και ο Τσώρτσιλ.

Ήταν τέτοια η ορμή της αποβάσεως η μεθοδικότης, και η υπεροχή των συμμάχων, που οι Γερμανοί εγκατέλειψαν τα μη κατεστραμμένα από τους βομβαρδισμούς επάκτια πυροβολεία των και έτσι οι σύμμαχοι άρχισαν να αποβιβάζονται με ασήμαντες απώλειες.

Η θάλασσα γύρω στην περιοχή της αποβάσεως, μετά τις 10 το πρωί έχει πραγματικώς γεμίσει από καράβια. Η ελαφρά ομίχλη και οι καπνοί των πυροβόλων έκαναν δύσκολη την κυβέρνηση του πλοίου, που ανά πάσα στιγμή εκινδύνευε να συγκρουσθεί με τα αεικίνητα αποβατικά πλοιάρια και τα άλλα πλοία υποστηρίξεως.

Μόνον γύρω στο λυκόφως, εξεδηλώθη γερμανική αεροπορική επίθεση στην περιοχή μας. Τα κανόνια του ΚΡΗΤΗ αστράφτουν και βροντούν. Ήταν τέτοια η πυκνότης του αντιαεροπορικού πυροβολικού των πλοίων, που κατέστει αδύνατον να μας πλησιάσουν τα γερμανικά αεροπλάνα.


Τα πυροβόλα των καταδρομικών και θωρηκτών εξουδετερώνουν την εχθρική αντίσταση στην ξηρά
Δεν υπάρχει πια καμιά αμφιβολία. Η μεγάλη αυτή αποβατική επιχείρηση επέτυχε των αντικειμενικών της σκοπών. Σε λίγες μέρες πρέπει η Μασσαλία, η Τουλών και όλη η Νότιος Γαλλία, να περιέλθουν στα χέρια των συμμάχων. Θα χρειασθεί ακόμη κι άλλος στρατός, κι άλλο πολεμικό υλικό, μέχρις ότου σταθεροποιηθεί το προγεφύρωμα και μπορέσει να μπει σε ρυθμό ο ανεφοδιασμός του.


Τα αποβατικά πλοιάρια πλησιάζουν την ακτή αποβάσεως
Εγκαταλείπουμε λοιπόν την περιοχή αποβάσεως και συνοδεύοντας 100 περίπου αποβατικά που είχαν εκφορτώσει στην ακτή, παίρνουμε το δρόμο της επιστροφής στην Νεάπολη.

Η επιτυχία της αποβάσεως μας γέμισε χαρά και ικανοποίηση. Αλλά και η ευκολία με την οποία ελύγισαν οι Γερμανοί στη Νότιο Γαλλία και η συμμαχική υπεροχή που φάνηκε για πρώτη φορά στην θάλασσα μας ανακούφισε. Γνωρίζαμε ότι η θάλασσα ήταν πια δική μας. Η ίδια θάλασσα που περιβάλλει και την πατρίδα. Τί περιμένουμε λοιπόν;

Τα όνειρά μας διεκόπησαν για λίγο, γιατί η ανθυποβρυχιακή συσκευή ενετόπισε έξω από την Νεάπολη υποβρύχιο. Η ηχώ του υποβρυχίου χάνεται για λίγο, αλλά ξαναβρίσκεται. Αδειάζουμε μέσα σε έξι ώρες όλο το φορτίο των βομβών βυθού στο στόχο αυτό που μας έδινε η ανθυποβρυχιακή συσκευή, αλλά τίποτε δεν εμφανίζεται στην επιφάνεια.

Εγκαταλείπουμε άδοξα το πεδίο της μάχης αυτής, και αναθέτουμε στο αγγλικό αντιτορπιλικό Μπελβουάρ την συνέχιση των επιθέσεων. Αλλά κι αυτό αφού άδειασε τις βόμβες τους στον στόχο, δεν έφερε τίποτε στην επιφάνεια.

Συνεχίσαμε την έρευνα, αλλά η συσκευή δεν έδινε πια στόχο. Τί είχε άραγε συμβεί; Ψευδοηχώ, ή υποβρύχιο που εβυθίσθη; Πάντως καμιά επίσημη πληροφορία δεν αναφέρει ότι βυθίστηκε υποβρύχιο την ημέρα αυτή στο σημείο που έγιναν οι επιθέσεις.

Το ανωτέρω επεισόδιο ήταν και το μόνο που τάραξε την ρουτίνα των ταξιδιών μας από την Νεάπολη στην Νότιο Γαλλία και αντιστρόφως.

Ο Αύγουστος πέρασε και μπήκε ο Σεπτέμβριος του 1944. Η ρουτίνα των νηοπομπών Νεάπολις, Αιάκιον, Νότιος Γαλλία, ήταν ανιαρή και μονότονος. Η συνεχής μπονάτσα μας έδωσε την ευκαιρία να περιποιηθούμε λίγο το ΚΡΗΤΗ. Κάθε κομμάτι που βαφότανε τέλειωνε με τη φράση: Θα σε ξαναβάψω πάλι στην Πατρίδα. Μάταια ο Κυβερνήτης με τις μουσικές του συναναστροφές προσπαθούσε να σπάσει την μονοτονία και την πλήξη του πληρώματος. Κουράστηκε κι αυτός να περιμένει. 'Αλλωστε και το μουσικό του ρεπερτόριο θα πρέπει να είχε τελειώσει.

Τελικά μια μέρα, στα τέλη Σεπτεμβρίου, μετά την επιστροφή μας στη Νεάπολη από την Νότιο Γαλλία, τον κάλεσαν στο Ναυτικό Συμμαχικό Αρχηγείο της Νεαπόλεως. Κάτι σημαντικό έπρεπε να του πουν. Τον περιμέναμε με αγωνία. Όταν γύρισε όμως τα μάτια του εγυάλιζαν. Γελάει ολόκληρος!! Φεύγουμε, μας είπε. Θα σας πω που πάμε όταν φύγουμε.

Ποτέ δεν ετοιμάστηκε τόσο γρήγορα το καράβι. Και σε λίγο αποχαιρετούσαμε για πάντα την Νεάπολη. Δεν θα την ξαναδούμε πριν τελειώσει ο πόλεμος.

Βγαίνοντας από το Κάπρι ο Κυβερνήτης είπε:

Πορεία για Αλεξάνδρεια. Ταχύτης 18 κόμβοι. Και πρόσθεσε: Ο δρόμος για την Ελλάδα περνάει από την Αλεξάνδρεια.



Πίσω στα Περιεχόμενα